Σημερα καταλαβα που κανω λαθος.

Δειχνω προς τα εξω ενα προφιλ εμπιστου ανθρωπου, οχι γιατι θελω να με συμπαθει ο κοσμος, αλλα γιατι θελω να αισθανομαι ασφαλεια με τους ανθρωπους που συμπαθω.Για την δικια μου ανασφαλεια/φοβια λοιπον δημιουργω με τη μια κλιμα εμπιστοσυνης, οποτε ιδου αφου επαναλαμβανω στον καθενα οτι δεν προκειται να παω πουθενα το δενει κομπο, οποτε σου λεει και ο αλλος τελεια, γιατι να προσπαθησω αλλο?
Αυτο που δεν λεω ποτε φυσικα, ειναι πως ειμαι αρκετα οτιναναι ωστε να μου την βαρεσει καμια μερα απο την ηρεμια αυτη και να σας παρατησω ολους και να παω να γυρισω τον κοσμο με ολα μου τα υπαρχοντα σε σακιδιο.

Αναρωτιεμαι, αν απο σημερα κι ολας-αναπαντεχα για τον Αλλον- αλλαξω σταση και ξεκιναω να σας γραφω στα αρχιδια μου, (γνωστους αλλα κυριως τους αγνωστους) επιμενω να με κανετε να νιωθω ασφαλεια και γω να το παιζω ντιβα με τη μυτη σηκωμενη και δε ξερω και δε νομιζω και ισως ναι ισως οχι και τι σχεση εγω?απαπαπαπα.... θα δω αποτελέσματα? Αν ξεκιναω να λεω δεξια κι αριστερα πως ολα ειναι ματαια και ολα επικινδυνα οποτε ας ζουμε για το τωρα, και πως ολα σκατα θα πανε στην τελικη οποτε ας κοιταξει ο καθενας να σωσει το τομαρι του, θα βρεθει καποιος-σαν κ εμενα- να μου πει ολα καλα θα πανε, εγω ειμαι εδω?
Γιατι ειλικρινα, ανθρωποι, ωρες-ωρες δεν ξερετε τι σας γινεται και τι θελετε.Δηλαδη ελεος πια.
Οποτε, τωρα που εξασφαλισα την ακεραιοτητα της κωλαρας μου, ερχομαι να βουτηξω στο πογκο και αντε γαμηθειτε ολοι σας σκατο-καριολες και σκατο-καριοληδες.

και θα παρω και τον σκυλο μου μαζι