ηθελα να πω

οτι σχεδον σε αγαπαω. με αυτα που κανεις. 

απο την πρωτη στιγμη που σε ειδα. 

και το ηξερα για το κοριτσι σου.

και το ηξερα οτι βγαινεις μαζι μου οταν δεν τα πατε καλα.

και με πληγωνε αλλα ηλπιζα οτι θα χωρισεις. 

τα πρωινα ελεγα, φτανει δεν θα ξαναγινει, το βραδυ ομως οταν με επαιρνες, ετρεχα.

παντα ετρεχα για παρτη σου

να μην σε στησω

και σε βοηθουσα πολυ, κι ας μην το καταλαβαινες.

μου γνωρισες τους κολλητους σου

μου ειπες μισο-αστεια μισο-σοβαρα οτι θες να παμε διακοπες μαζι

μου χαρισες ενα τραπουλοχαρτο και κρατησες και συ ενα

πανε πεντε μηνες

ουτε σχεση δεν εχω κρατησει τοσο πολυ

αλλα εσενα σε αγαπαω στα αληθεια

φοβηθηκα ομως οτι τιποτα απο ολα αυτα δεν ειναι αληθεια

οτι τα εφτιαξα στο κεφαλι μου

οτι εσυ εισαι απλα εσυ

το κοριτσι σου ειναι απλα ενα κοριτσι

και εγω ειμαι απλα εγω

και το μονο που βρηκα να πω ητανε

 πεσανε πολλα μαζεμενα και δεν την παλευω

μαζι με μια χοντροκομμενη συγνωμη που δεν διαβαστηκε ποτε